De natuur bepaalt in Zuid-IJsland - nature leads the way in southern Iceland

Het wemelt van de toeristen voor de iceland excursions en grayline office. Ik voel me officieel toerist.
Een ontzettend wakkere roodharige vrouw komt aan springen. Niet veel later zit ik met deze vrolijke dame en twee Britse koppels in een busje. Deedee begint al met feitjes nog voor we het kleine Reykjavik achter ons gelaten hebben. Wist je bijvoorbeeld dat er in de hele geschiedenis van IJsland maar 1 keer een file is geweest? Gooit ze over de boxjes als het aan de andere kant van de weg wat langzamer rijdt. Dit is wat wij een verkeersopstopping noemen. Met de soms overvolle snelwegen in mijn gedachten verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Het gaat een leuk dagje worden vandaag.

Onze eerste stop is ongeveer anderhalf uur rijden. De skogafosss waterval, waar het spontaan begint te wat te spetteren zodra we de deur open schuiven. En waar de zon weer begint te schijnen als we diezelfde deur weer dicht doen om verder te rijden. Aangename kennismaking met het meest bekende IJlandse sprookje, de weersvoorspelling. Deze wisselvalligheid, inclusief de timing qua buien zodra we het busje uit stappenhouden we de hele dag vol.

Een korte tussenstop is er bij Eyjafjallajokull De beruchte vulkaan die in 2010 met haar uitbarsting menig reisplan in de soep heeft laten lopen. De natuur bepaalt hier wordt duidelijk. Want het is nog niet gelukt een vulkaanuitbarsting te voorspellen. Zelfs als in een keer alle sneeuw smelt op de vulkaan betekent dat niet dat ze ook tot uitbarsting komt. Nog beruchter is de vulkaan Hekla. De onvoorspelbaarheid zorgt ervor dat de mensen die in het gebied om de vulkaan wonen altijd een evacuatietas klaar hebben staan, mocht ze tot uitbarsting komen.

Wij gaan een gletsjer wandeling maken op de myrdalsjokull gletsjer.
We worden begroet door twee heren van Arctic adventures. Wij mogen achter hen aan de gletsjer op waggelen. Door de cramptons die we onder onze schoenen gebonden hebben, moet je namelijk wat wijdbeens gaan lopen. Denk aan een cowboy. En flink stampen zodat je ook in het ijs staat en er niet alsnog vanaf glijdt. Vanaf de gletsjer denk je een pracht uitzicht te hebben. Dat is, ondanks de mistige wolken, wind en regen zeker het geval. Maar, waar we nu uitkijken op een vlakte en een smeltmeer, lag zo'n tien jaar geleden de gletsjer al of nog. Het natuurlijke proces van smelten en groeien gaat op dit moment sneller dan dat de natuur kan bijhouden.
Wij genieten van wat we vandaag zien. Want morgen is de gletsjer vast weer wat veranderd. Een drain hole erbij of een beginnend scheurtje dat weer een week verder zomaar een diepe kloof kan zijn. Dat bepaalt de gletsjer helemaal zelf.

Na de indrukwekkende gletsjer is het tijd voor een lunch break. In Vik, het meest zuideijke plaatsje van IJsland neem ik een traditionele IJslandse soep. Dat is iets met vlees, ik denk lam, kleine aardappeltjes, wortel en ui. Met een god gevulde maag is de volgende stop Reynisfjara met een
zwart zand/kiezel strand. Misschien nog wel mooier dan een wit zandstrand.

Nog een laatste stop voor we terug rijden naar Reykjavik. De waterval Seljalandsfoss waar je achterlangs kunt lopen.

Ik slaap die nacht prima, nog nagenietend van al het natuurschoon dat ik heb mogen zien en ervaren vandaag.
--------------------------------
There are tourists swarming in front of the office of Iceland grayline excursions.  Definitely feeling like a tourist too.

A wide and awake red haired women jumps into our direction. A few moment s later me and two British couples join this happy lafy in a mini van. Deedee starts rattling funny facts right away.
Did you know, for example that there's been a traffic jam only once in the history of Iceland? Her hapoy voice declares over the boxes when the traffic on the other side of the road is going just a bit slower than our side. The slightly slower riding lane, is what comes closest to a traffic jam to Icelandic standards. The bussy higways at home come to my mind and I can't help but put a smile on my face. It's going to be a great da today.

Our first stop is about one and a half-hour away.  
It starts drizzling as soon as we open tge door to walk up to the Skogafosss waterfall. Timed perfectly the drizzle stops and the sun comes
back out when we get back in our van.
It's a great example of the unpredictable Icelandic weather. We keep up with the changing eeather including it's not so wonderfull timing all day.

We stop shortly at Eyjafjallajokull. Thats the volcano that caused so much trouble to travellers in 2010. Nature leads the way in the south of tu e country. Scientists haven't succeeded in successfully predicting a volcanic eruption. Even if all snow on the Vulcano melts in just a day, it doesn't mean she's going to erupt. So the people in the vulcanic areas always have an evacuation bag ready to go.

Next up is our glacier walk on the myrdalsjokull glacier. To guides from arctic adventuree greet us there. We will be wobbling up and on the glacier with them. The cramptons we are wearing give us a wide legged cowboy, duckling kind of walk. And we're suppose to stamp withous hesitation so that the cramptons can actually do whst they were made for, give us grip on the ice.
You kight thing you have an awesome view from a glacier. Which, despite the misty weather and blowing rain that started again, is certainly true. But while ee enjoy the current view, our guide telks us that this glacier just ten years ago rewched all the way to where our van is parked (20-30 minute walk away).
The natural process of melting and growing, simply can't keep up with todays changing temperatures.
With this in mind, we enjoy the view we have today. Because the glacier changes all the time at her own wish.

After the impressive glacier walk, its time to let it all sink in during lunch break. In Vik, the most southern town of Iceland,  I chose to enjoy a traditional Icelandic soup.
With a full stomach we head to our next stop Reynisfjara. This place is famous gor its black sand beaches and basalt collumns.
Maybe this black sand beach is even prettier than a tropical egite sand beach.

One more stop before we drive back to Reykjavik,  the seljalandsfoss waterfall. Famous for its walking way behind the falling water.

Back in my hostel bed I happily look back on al l the natural wonders I got to experience today before I fall sound asleep.

Bericht uit IJsland - message from Iceland

Terwijl ik dit schrijf vanaf de luchthaven ben ik nog aan het nagenieten van de Blue lagoon. Mijn laatste toeristische, maar heerlijk relaxte stop voor mijn vlucht naar Toronto, Canada. De afgelopen dagen heb ik nodig gehad om in de reis modus te komen, mijn laatste week thuis was prachtig, maar druk. Ik ben op wereldreis. Het is echt waar. Ik heb het de afgelopen dagen regelmatig moeten zeggen tegen mijzelf. Het begint inmiddels een beetje te wennen.

De meeste tijd heb ik doorgebracht in Reykjavik. Het is een heerlijk compacte stad waar ik alles lopend gedaan heb. De eerste dag heb ik me vermaakt met de bezienswaardigheden die de hoofdstad te bieden heeft. Hellgrimskirkja, de grote, witte bekende kerk bijvoorbeeld. Ik kon het niet laten om de toren op te gaan (600kronen). Even reykjavik van bovenaf bekijken.

Op maandag zijn veel musea dicht, maar Reykjavik 871 +/-2 was wel open. Dit museum heeft gelukkig ook een wat minder raadselachtige naam, the settlement museum. Het is letterlijk gebouwd om een stukje opgraving. Het oudste deel daarvan is ongeveer 871 jaar oud, maar dat kan ook twee jaar ouder of jonger zijn. Zie daar de raadselachtige naam. Het kleine museum doet ondanks het misschien wat stoffige onderwerp, bijna futuristisch aan dankzij de modern opgezette tentoonstelling.

De stad is soms een prachtig voorbeeld van tegenstellingen. Aan de ene kant de oude haven en daarnaast het moderne concert- en conferentiegebouw Harpa.
Een traditie die de IJslanders in ieder geval in ere houden is het baden in de heetwaterbronnen.
De Blue lagoon kent iedere IJslander en de meeste toeristen. Maar in de hoofdstad zelf zijn ook een aantal openluchtbaden te vinden. Verwarmd en meestal met zogenaamde hotpots van tussen de 38 en 40 graden. Met een prijs van maar 600 kronen, is het in ieder geval heel betaalbaar. Het is dit bezoekje aan het zwembadin de stad dat mij over heeft gehaald om ook naar de veel duurdere Blue Lagoon te gaan (inclusief vervoer van reykjavik naar de luchhaven (de bluelagoon is dan je ' tussenstop') was het 8500 kronen). Maar het was het waard. Alleen al om de prachtige locatie.

Een dag heb ik niet in Reykjavik doorgebracht. Dat was op mijn toerdagje. En in plaats van de bekende golden circle tour, heb ik de Zuidkust van IJsland bezocht. Ik had namelijk een ding heel hoog op mijn wenslijstje staan voor IJsland: een gletsjer wandeling. Deze tour gaf mij zo'n wandeling, twee watervallen en een bezoek aan een zwart zand strand.
Die tour verdient een eigen blogpost. Alleen al om het feit dat ik tijdens die tour zoveel weetjes te horen heb gekregen van onze vrolijke en praatgrage tourgids Deedee.

Dus terwijl ik de  komende week Toronto ga ontdekken kunnen jullie lezen over mijn IJslandse avonturen. Geschreven in het vliegtuig, ergens boven de Atlantische oceaan.
-----
I am still with my thoughts at the Blue lagoon ehile I'm writing this at the airport.  It was my last touristy but very relaxing stop before boarding my flight to Toronto,  Canada. I've been using my days in Iceland to get myself into travelmode. My last week at home has been awesome, but very busy. I'm travelling around the world. I'm really doing this. I've had to tell myself these things regularly the past few days. But it's starting to sink in.

Most of my time in Iceland I spend in Reykjavik.  Which is such a walkable city. I've been walking around town all the time. The first day I spend discovering some of what this most northern capital has to offer. 
Hellgrimskirkja for example, the famous big, white church. I couldn't resist going up on the tower (600 kroner). Just to look at the city from above.
Most museums are closed on Monday,  but Reykjavik 871 +/- 2 was open this day. Luckily this museum also has an easier name, the setlement museum. It is literary built around an excavation site. The oldest discovery made at this site is 871 years old, or two years younger or older, they can't say exactly. Hence the mysterious name. The small museum looks quite futuristic,  despite the dusty historical theme. Which is definitely a plus.

The city can be a great example on paradoxes at times. The old harbor on one side and the modern futuristic concert and conference building Harpa.
One traditions that the citizens of Reykjavik keep up and running is soaking in the natural hotsprings.
Every Icelander knows about the Blue lagoon, as well as most tourists. But the capital itself also holds a few heated (outdoor and indoor) pools. Usually these public pools have a few hotpots as well, running from 38 to 40 degrees celcius. Being just 600 kroner, it's a great budget option. It is because I liked my visit to the local pool so much that I entered on the blue lagoon airport transit.
This transfer with a stop at the blue lagoon, from Reykjavik to keflavik airport costed me about 8500 kroner.  But it was worth it, if only for the fact that the location is hard to beat.

One out of four days i didn't spend in Reykjavik.  That was on my tour day. I chose a tour to the south coast over the famous golden circle tour. That was because there was one activity high on my wishlist for Iceland: glacier walking.
This tour included a glacier walk olus a visit to two waterfalls and a black sand vulcano beach.
It was great, even so good that it deserves a blogpost of its own. If only to fit all the little fun facts I picked up during this day. Thanks to our happy and chatty tourguide Deedee.

So, while I'll be exploring toronto the comming wek, you can read about my adventures in Iceland.  Written on the airplane, somewhere above the Atlantic ocean.

Sneak peek vanuit IJsland - sneak peek from iceland

Zaterdag meer! Voor nu wacht mn laatste stop voor t vliegtuig naar toronto, de blue lagoon!

Ingepakken en gedag zeggen - packed and saying goodbye

Twee tassen (de Grote en de Kleine) staan gepakt en klaar om te vertrekken. Dat worden mijn twee reismaatjes voor mijn solo trip rond de wereld de komende zeven maanden.

De afgelopen week voelde als een grote afscheidsronde van vrienden, familie, mijn collega's en mijn baan (want mijn contract eindigt deze maand).

Maar het gedag zeggen tegen de belangrijkste mensen, mijn ouders, broertje en zusje staat mij morgen nog te wachten.

En dan ga ik de wijde wereld in! Mijn eerste stop is Reykjavik, IJsland.

------------------

Two bags (I nicknamed them Grote (big one) and Kleine (little one) are packed and ready to go.They are going to be my travel mates for my solo trip around the world for the next seven months.

Last week felt like a big round of goodbyes from friends, family and collegues (including the job itself, since my contract ends this month). But saying goodbye to the most important people in my life, my parents and younger brother and sister still awaits me tomorrow.

Then I'm off into this big wide world! My first stop is Reykjavik, Iceland.

Nog één weekje Nederland

My bicycle last Summer is on the right

Even snel een vergeten boodschap halen, 's ochtends wakker te worden op weg naar het station, vriendinnen opzoeken... Ook al ontbreekt er een rem, is de verlichting kapot, doet alleen de tweede versnelling het nog en loopt de ketting al een tijdje niet meer even soepel om het nog wel dienstdoende tandwiel. Mijn huis-tuin en keuken-fiets is één van de dingen die ik ga missen als ik over een weekje op reis ga.

Net als een kroketje uit de muur en relaxen in onze heerlijke achtertuin (waar sinds kort ook wat kippen rondscharrelen). Gelukkig is er op reis de mogelijkheid om fietsen te huren, en kan ik niet wachten om andere lekkere snacks te ontdekken en is een strand of een mooi uitzicht vanaf een berg ook geen verkeerd vooruitzicht.

Maar ik zal voor de komenden maanden wel gedag moet zeggen tegen mijn onvervangbare familie en vrienden in Nederland. Want skypen, mailen en appen is toch niet hetzelfde. De komende week zal het afscheid nemen als een rode draad door de dagelijkse dingen lopen. Net als opruimen, schoonmaken en de laatste dingen regelen.

----------------------------

Quickly return to the supermarket for a forgotten ingredient, the best way to wake up on my way to the train station in the morning, visiting friends....While it's missing one of its breaks, borth lights are broken, I'm stuck in second gear for ages and the chain is having trouble sliding smoothly over it's wheel. My day to day bicycle is one of the things that I'll miss when I leave on my round the world trip in a week.

Also on the miss-list: snacking from the hole in the wall and relaxing in our nice back yard (including some chicken poking around, now!). Luckily, there are some opportunities to hire a bicycle here and there, I can't wait to try out new snack and a view from the beach or a mountaintop isn't a bad thing to look forward to.

But I will have to say goodbye to my irreplaceable family and friends in The Netherlands. Because Skype, mail and whats app only get you so far. Saying goodby will be a returning theme during my last week at home. As well as organizing, cleaning and sorting out the last things before leaving.