New England Aquarium Walvistour - New England Aquarium Whale watching tour.

Looking for English? Please scroll down a bit!

Een walvis vlak naast de boot een hap adem zien halen om vervolgens de diepte weer op te zoeken. Bultrug Hancock, had duiken van 3 minuten tijdens mijn whale wachting tour vanaf het New England Aquarium inBoston. Na een boottocht van ongeveer een uurtje met veel harde wind, kwamen we aan in het Stellwagen Bank Marine Sanctuary. 

Het duurde even voor we de eerste walvis spotten. De natuur doet natuurlijk niet aan tour schema's. Maar de verschillende tour organisaties houden elkaar op de hoogte en daarnaast zijn er altijd een aantal professionals van het aquarium mee die goed getraind zijn in het spotten van de walvissen en je tijdens de tocht op de hoogte houden en aanwijzingen geven waar de walvissen te zien zijn. Het is ontzettend leuk en spannend om zelf ook op zoek te gaan. Want ondanks dat het de grootste dieren op aarde zijn, zijn ze lastig te spotten in een uitgestrekte oceaan. 

In de verte zagen we net de staart onder gaan van een gewone vinvis.  Maar niet veel later werden we getrakteerd op een bultrug. Het patroon op zijn staart gaf prijs dat dit Hancock was. Die hebben we een kwartier lang kunnen volgen en dat maakte van hem de ster van deze walvistour. Vlak voor de catamaran weer richting de haven ging konden we nog even gedag zeggen tegen de ondergaande staart van Measles, een andere bultrug.

De rest van de dag heb ik met een enorme glimlach op mijn gezicht rondgelopen.

Tips voor een walvisspot tochtje

• Neem een extra vest, jack of beide (in de koudere maanden) mee. Ik was blij dat ik een extra vest mee had. Mijn jack heb ik op de boot uitgeleend aan een ander meisje die het erg koud had in een t-shirt.
• Zonnebrand en zonnebril. Midden op het water ben je omgeven door water dat de zon weerkaatst en ondanks dat het door de frisse zeewind niet zo warm aanvoelt, kun je wel gemakkelijk  verbranden.
• Iets te eten en te drinken. Bij de tour van het New England Aquarium mocht je gewoon eten en drinken meenemen. Dat is wel zo lekker, want de walvistocht duurde 3 tot 4 uur. Maar laat geen afval zwerven, er zit al te veel plastic in de oceanen (waar verschillende dieren in stikken).

Onderaan de post vind je Hancock die naar adem hapt (en commentaar van een medepassagier die er duidelijk ook van genoot).

------------------------------------------ ENGLISH VERSION ------------------------------------

A whale taking a big breath just before he leaves for the deep, right next to the boat. During my whale watching tour with the New England Aquarium in Boston, I was lucky enough to watch humpback whale Hancock doing so. After a boat ride of about an hour with strong winds, we arrived at the Stellwagen Bank Marine Sanctuary. 

From there it took a while before spotting our first whale. Nature does not go by a touring schedule. But the different touring companies, keep in touch with each other about whale spots. Besides that, there are always a few experts  from the aquarium joining the tour and who are trained in spotting whales and giving directions during the tour. It is a very exciting feeling to try to spot one of those animals yourself. Even though whales are the biggest animals on the planet, they're surprisingly difficult to spot when you're facing the big blue ocean. 

Ahead we saw the tail of a fin whale going under, just before spotting a humpback whale closer by. The pattern on the back of it's tail told the experts that this was Hancock. We were able to follow him around for about 15 minutes, making him the star of this particular whale watching tour.  Just before our catamaran returned to the Boston harbor we said goodbye to the diving tail of another hump back whale, Measles.

I walked around with a huge smile on my face for the rest of the day.

Tips for whale watching

• Bring an extra vest, jacket or both (for the cooler months). I was happy I brought along my vest. My jacket kept another girl warm who was only wearing a t-shirt.
• Sunscreen and sunglasses. Out on the ocean, you're surrounded by water that reflects the sun. And despite the fact that the wind can make you feel cold, it's easy to catch a sunburn.
• Something to eat and drink. Taking the tour of the New England Aquarium allowed me to  bring my own food and drink. That's a good idea, since the tours take 3 to 4 hours. But please don't litter, because there's already too much plastic in the ocean (taking sea creatures life's).

Below you find Hancock taking a deep breath (including commentary from a fellow passenger who obviously had a good time).

California Zephyr (Chicago- San Francisco): Tips

Looking for English? Right after the jump!

In de categorie 'the journey is the destination': een treinreis van ruim 3900 kilometer, door 7 staten en 2 tijdzones. De California Zephyr brengt je in 51 uur van Chicago naar San Francisco (omgekeerd is ook mogelijk). Maar als ik één ding geleerd heb over treinen in de Verenigde Staten, is dat ze zelden op tijd rijden. En dus duurde mijn reis bijna 60 uur. In plaats van voor het avondeten in San Francisco aan te komen, kregen we een gratis avondmaaltijd en snacks.

Ondanks deze ruime vertraging raad ik het iedereen aan om deze reis op je droomlijstje te zetten. Je wordt tijdens deze reis namelijk verwend met de mooiste uitzichten die ik eerder al in een fotopost plaatste.

De route
Ik vertrok na een paar geweldige dagen stadslenteren vanuit Chicago. Tot aan Denver zie je uitgestrekte landbouwvelden afgewisseld met (voor)steden en industrie. En dan ga je de bergen in. Een stukje Rocky Mountains, gevolgd door meer bergen, ravijnen en valleien, de woestijn van Utah en het Sierra gebergte van Californië.
De California Zephyr gaat niet tot aan het centrum van San Francisco. In Emeryville stap je over op een aansluitende bus die een aantal stops maakt in San Francisco (waaronder Financial District, Fisherman's Warf en Ferry Building).

Eten en drinken

Tijdens de reis kun je aanschuiven in de restaurantwagon. Er wordt omgeroepen wanneer je je hiervoor kunt opgeven.
Ik had echter zelf wat eten mee en combineerde dat met wat aangeboden werd in het café. Koeken, fruit, snoep, cornflakes (waar ik dan melk of yoghurt bij kocht) water en sap zaten in mijn foodie-bag. Mijn aanrader als avondeten van het café: de kleine pizza van $6 (€5) rook heerlijk, was gloeiend heet en smaakte prima.

Slapen in de trein
'Maar voor die twee nachten heb je toch wel een bed?' 'En hoe doe je dat met een douche?' Het zijn de twee meest gestelde vragen als ik mensen vertel over dit deel van mijn wereldreis. Een douche heb ik niet gezien, maar er zijn relatief ruime 'dressingrooms' met twee wasbakken en een apart toilet. Er zijn verschillende bedden mogelijk, maar die komen wel met een prijskaartje (en inclusief alle maaltijden is in de restaurantwagon). En als backpacker met een budget, had ik genoeg ruimte in de coach class met een ruime stoel (denk aan business class vliegtuigstoel). Dat ik wat kleiner van stuk ben, helpt hierbij zeker. En ik had geluk, want mijn trein zat niet vol, dus kon ik een groot deel van de reis twee stoelen gebruiken.
Onmisbaar: oordopjes, nekkussen, een heuptasje voor je waardevolle documenten, geld en pasje en wat leesmateriaal of ander vermaak voor het geval dat je genoeg woestijn hebt gezien uit je raampje.

Hoeveel kost het?
Mijn ticket voor een gereserveerde stoel in de coach class (inclusief een busticket van Emeryvile naar hartje San Francisco) kostte $164,- (€ 123,-) Plus ongeveer $20 (€ 15,-) aan eten en drinken in de trein.
Omdat ik in het vakantieseizoen reisde (juli) heb ik mijn ticket 6 maanden van te voren geboekt via de Amtrak website. Uiteraard verkopen de goedkoopste tickets het snelst, dus ook dat is een reden om op tijd te boeken. De website van Amtrak bevat ook veel informatie waaronder menu's en gratis te downloaden gidsen voor de verschillende route (waarin bijvoorbeeld staat wanneer je je horloge moet verzetten).

----------------------------             ENGLISH VERSION               ------------------------------------------


In the category 'the journey is the destination': a trainroute covering over 3900 kilometer, crossing 7 States and 2 time zones. The California Zephyr brings you from Chicago to San Francisco (or in de opposite direction)  in 51 hours. But one of the things I've learned from taking some trains in the United States is that delay is rule rather than the exception.  My ride lasted for almost 60 hours. Instead of having diner in San Francisco, I was given a free diner and snacks on the train.

Despite this huge delay I would absolutely recommend you to add this train ride to your wish list. It's a feast for the eye looking out of the window, which I showed in a photopost back in July when I was on the road.

The route
After a few fantastic days of city exploring, I left Chicago.  Until Denver the view is dominated by endless farmland, suburbs and industry towns. But then, you go into the mountains. A little bit of the Rocky Mountains, followed by more mountain ranges, canyons, valleys, the Utah desert and entering California through the Sierra Mountains.
The California Zephyr doesn't go all the way to the heart of San Francisco. In emeryville you transfer to a connecting bus service which makes several stops in San Francisco (including Financial District, Fisherman's Warf and Ferry Building).

Food and drinks
You can join for meals in the Diner car. Take note of the announcements over the speaker when to apply.
But for budget reasons, I brought some of my own food and combined that with snacks and drinks from the café car. My foodie bag included Cookies, fruit, corn flakes (for which I bought milk or yoghurt), water and juice. I would recommend the small pizza $6 (€5) from the café for dinner. It smelled delicious, was smoking hot and tasted good.

Sleeping on the train
'You do have a bed for two nights on the train, right?' 'And how about a shower?' Those two questions are asked most when I tell people about this part of my world trip. I haven't seen a shower, but there are quite spacious 'dressing rooms' with two sinks and a separate toilet. There are some bedding options, but they come with quite a price tag (including all meals though). As a backpacker on a budget, I was happy in coach class with a spacious chair (about business class airplane size). It definitely helped that I'm smaller that the average person too. And I was lucky that my train was not fully booked, so for most of the journey I could use two chairs.
Must haves: earplugs, neck pillow, a hipbelt for your valuebles and something to keep yourself entertained when you've seen enough desert out of your window.

How much does it cost?
My ticket for a reserved Coach class seat (including the connecting bus ride to San Francisco) cost me $164,- (€ 123,-). Plus about $20,- (€ 15,-) on food and drinks on the train.
Because I was traveling during the more busy Summer season (July), I booked my ticket 6 months before via the Amtrak website. Of course the best priced seats go fast, so that was also a reason to book early. The Amtrak website also provides a lot of information on menus and even a free downloadable route guide.

Bericht uit hawaii

Looking for english? Scroll down a bit!

Kristalhelder water, witte stranden en wuivende palmbomen. Als ik niet temidden van verkeersgeluiden, talloze hotels en winkelcentra zou schrijven zou je echt denken aan een paradijsje.
Al zijn er hier op oahu  ook prachtige plekjes. Zoals hanuama bay. Als beroemdste snorkelplek in hawaii ook wel aan de toeristische kant. Maar eenmaal onder water verdwijnt de menselijke herrie en drijf je tussen de tropische vissen en koraal. Er stond alleen wel een erg sterke stroming, dus heel ver de baai in ben ik niet geweest.
Het was ruim twee uur lang genieten. En helaas ook verbranden, zelfs met twee keer insmeren met waterbestendige zonnebrand. Maar het was het helemaal waard.

Iets dichter in de buurt van waikiki, waar ik verblijf, is diamond head. Een uitgestorven vulkanische krater die je op kunt klimmen. Met als beloning prachtige uitzichten over het eiland. Het is ongeveer 1, 5 uur heen en terug, als je een beetje doorstapt. En ik moest wel, want ik kwam om een uur of 4 s middags het park in en de hekken sluiten om 6 uur.
Meer paradijselijk gevoel vond ik aan de noordkust. Een busritje van 2 uur brengt me langs de prachtige kust en stijle uitgestorven vulkanen bij zeewier etende honu (zeeschildpadden) op laniakea beach.

Wat een prachtige beesten zijn dat. Met goede schutkleur tussen de rotsen. Helaas zijn er ook veel mensen die de regels 6 feet afstand en niet aanraken niet kunnen respecteren. Alles voor de foto. Ik heb voor mijn foto's de zoomoptie optimaal benut.
Ook aan de noordkust het plaatsje hale'iwa. Lekker eten, winkeltjes kijken en regenboogkleurig shaved ice van de beroemde matsumoto.

Voordat ik morgen naar japan vertrek, ga ik vandaag nog naar pearl harbor. Stil zijn bij het uss arizona memorial.

------ENGLISH VERSION----

Crystal clear waters, white sand beaches and palmtrees. You would think that ittv was alittle paradise place, If it wasn't for the fact that I'm writing surrounded by traffic noise, in the middle of hotels and shopping centers.
Thankfully Oahu has its paradise like places too. Like hanuama bay. The  most famous place to snorkel in hawaii, so yes, it is slightly toeristy. But as soon as you duck your head under water, the human noise disappears and you find yourself floating between coral reef and tropical fish. I could feel a very strong current so I stayed in the bay.
Two hours of pure joy. And getting a sunburn, despite applying sunscreen twice, but it was all worth it.

A little closer to waikiki where I'm staying,  is diamond head. A distinct crater you can hike up to for stunning views. It's about 1, 5 hour round trip, if you keep up the pace. I had to, because I entered the park at aroud 4 in the afternoon and the gates close at 6.

Another bit of paradise I found on the north coast. The two hour busride follows the ocean lined with distinct vulcanos. I stepped off at Laniakea beach to see honu (sea turtles) eat their seaweed lunch.
What a beautiful animals they are and with such good colours to disappear into their rocky environment. It did make me sad to see that people could not respect two simple rules: stay at a 6 feet distance and don't touch. Just because they wanted their picture.  I made full use of my zoomfunction of my camera instead.
Also at the north coast, the small town of hale'iwa. Good food,  little shops and lining up for the famous matsumoto shaved ice, served in rainbow colours.

Before leaving for japan tomorrow,  I visit pearl harbor today. Be still at the uss arizona memorial today.

Bericht uit San Francisco

Looking for English? Scroll down a bit!

Om een uur of 12 's nachts probeer ik een gesprekje te hebben met de man die mij en zijn familie een gratis trollyritje bezorgd had. Nu zijn deze beroemde kabelkarrtjes nogal lawaaierig,  dus een groot succes was het niet, maar ik heb hem wel kumnen bedanken voor we op Grant street allebei een andere kant op gingen.

Na 1 nachtje een ander hostel, verkaste ik naar het kleinere Pacific Tradewinds hostel.
Vanuit daar heb ik de afgelopen dagen deze heerlijke stad verkend. En dat heb ik ondanks de eng stijle wegen vooral lopend gedaan. Lombardstreet is bijvoorbeeld op een punt zo stijl dat de weg er naar beneden zigzagd. Wat voor een behoorlijke lading toeristen zorgt.

Minder overvol en daarom leuker is Winkels, mensen en zeeleeuwen kijken op Pier 39. Hoewel er niet heel veel zeeleeuwen zij op dit moment, die zijn druk met het opvoeden van hun pups in het zuiden. vanaf augustus schijnen er weer meer te zijn. Ook weer beschikbaar in augustus, Alcatraz tours.
Gelukkig is er genoeg te zien en te doen hier zoals een bezoekje aan de Golden Gate bridge, het enorme park met dezelfde naam en winkels kijken in de wijken mission, castro, union square en china town.

Het mooiste was echter gisteren mijn bezoekje aan het national park lands end en cliff house. Prachtige kliffen, jagende roofvogels en prachtige rotsstranden.
Vanaf morgen ga ik meer van die mooie West Amerikaanse natuur genieten en er zelfs een paar nachten in kamperen. Even een weekje geen solo-reiziger, maar op groepsreis met Trek America.
Tot volgende week vanuit Los Angeles!

-------'ENGLISH VERSION-------

Around midnight I tried to have a conversation with the man wo fixed me and his family a free ride on one of the trolleys.  Only problem is that these famous cars are rather noisy, so it didn't even come close to a  conversation. But I could thank him before our ways parted at grant street.

After one night at another hostel, I went to the small and friendly pacific tradewinds hostel. From there I've been exploring this wonderful city. And despite the crazy, scary steep streets, I've done that mainly by foot.
Lombard street for example is so steep at some point that the road zigzags down. This unusual sight attract busloads of tourists.

A lot more fun it is to do some shopping and people and seal watching at Pier 39. Even while there are not so many sea lions out at the docks these days, since it is breeding season. That means that most are somewhere further south, raising their pups. In august, the seals turn back. Another tourist activity available in August again, is a tour to the famous Alcatraz.
But the city has plenty more to offer. The golden gate bridge, huge park with the same name and shop browsing in the neighborhoods of mission, castro, union square and china town.

My personal highlight was the visit to the national park lands end and cliff house. Beautiful cliffs, hunting birds and rock beaches.
Starting tomorrow I'll be seeing more of the beautiful Western American nature and even camp in there. Not travelling solo for a week and be part of a Trek America tour group.
Comming from los Angeles next week!

Fotopost -california zephyr treinreis

Voor de California Zephyr route van Chicago naar San Francisco staat al een behoorlijke 51 uur. Met 7 uur vertraging werden dat er bijna 60 door mechanische problemen en de vele goederentreinen waarop we moesten wachten (die hebben voorrang).

Maar je gaat in Amerika niet met de trein voor de effectiviteit of omdat het zo goedkoop is (vliegen of met de auto is sneller en goedkooer), maar voor de vaak prachtige uitzichten.

In 2, 5 dag leg je ruim 3900 km af en voert door allerlei soorten landschappen en 2 tijdszones. Onderweg maakt de trein op 35 stations (soms kun je even 5-10 minuten de benen strekken) in 7 staten.
Eigenlijk valt het niet te beschrijven hoe mooi die reis was, dus daarom een fotopost.

----ENGLISH VERSION------

The California Zephyr route from Chicago to San Francisco is already scheduled for a hefty 51 hours. A delay of 7 hours, turned that in almost 60 hours on the train. This delay was caused by mechanical problems and the many freight trains that we had to wait for (that's the rule on the railroad).

But in America you don't take the train to get quickly or cheaply from one place to the other (airplanes or driving a car usually is faster and cheaper). You do take the train for the splendid views that you get along the way.

In 2, 5 day you cover over 3900 km through a huge variety of landscapes and 2 timezones. The train stops at 35 stations (you can stretch your legs at some stations for about 5-10 minutes) in 7 states.
It's impossible to find the words to describe how beautiful this train ride was, so here's a photo post.

Bericht uit Chicago

Looking for English? Scroll down a bit!

Met twee uur vertraging rolt de trein Chicago binnen. Het is heerlijk om dan de frisse lucht in te stappen. Niet dat het nou warm was in de trein, volgens mij hadden wij de koudste coupe, met dank aan de airco.
Na wat geruzie met de kaartjes automaat bij de metro (cta wordt het openbaar vervoer hier genoemd), is de weg naar het Holiday Jones hostel snel gevonden.

Ik vind mijn bedje op de derde verdieping en in de heerlijk ruime, schone badkamer fris ik me op. De rest van de middag zwerf ik wat door de wijk, kom terecht in een van de grote supermarkten. Hoewel deze naar Amerikaanse maatstaven waarschijnlijk klein te noemen is, aangezien die in de stad zit. Een iets grotere bezoek ik als ik het plaatsje wheeling opzoek. In boston heb ik namelijk via kamergenoot kathleen, contact gekregen met Jane. Deze twee reislustige dames hebben een reis langs Australië,  nieuw-Zeeland, polynesie, hawaii en Vancouver gemaakt. Genoten van de fotos en daarna het langzame verlies van oranje gekeken.

De volgende dagen geniet ik in een lekker relax tempo van deze stad. De eerste stop is het visitor center, gevestogd in de voormalige openbare bibliotheek, waar twee prachtige koepels te bewonderen zijn. Gewoon slenteren door de straten downtown, is a leuk omdat de gebouwen allemaal anders zijn en bijna allemaal een verhaal hebben, na de brand van Chicago in 1871 in dit deel van de stad opnieuw opgebouwd.
Dat kun je van bovenaf zien. Ik ben naar de hoogste en meest toeristische van de drie beke de mogelijkheden geweest, de willis tower. Het leukste is dat je daar op/in en glazen hokje boven de stad kan stappen. Niet voor mensen met hoogtevrees.

Andere mogelijkheden zijn de hancock tower, waar je vooral lekker kunt winkelen en het ferrieswheel op de Navy pier. Omdat Chicago aan een meer ligt dat zo groot is dat je bijna zou denken dat je aan zee bent, heeft de stad een haven-gevoel.

En dus zoek ik ook het water op.
Voor 65 dollar peddel ik met 15 anderen over het soms groene water van de Chicago rivier.
Helaas zie je dan ook wat een ongeloofelijke troep er in het water drijft. Plastic bekertjes, zakjes, piepschuim, een verkoopbord en een dode rat. Andere dieren waren wat leuker om te zien. Wilde ganzen, moeder eend met een stel kleintjes achter zich aan en een poepende vogel wist een mede-kayakker te raken.

Chicago is ook het knooppunt van al het treinverkeer. En ook ik ga weer verder vanaf hier. Verder naar het westen met de California zephyr trein route van ongeveer 52 uur. Het schijnt wel een van de mooiste routes te zijn naar San Francisco.

----ENGLISH-----

Two hours behind schedule,  the train slowly rolls into Chicago. It's great to get a breath of fresh air. And warm up a bit, since the train was freezing thanks to the airco.
After a short fight woth the ticket machine I easily find my way to the Holiday Jones hostel.

I find my home for the nexr few days at the third floor and after a wonderful shower I step outside to discover the neighborhood. I end up wandering through one of those big American supermarkets. Although, still small to american standards, because its in a city. A slightly bigger one, I visit when I'm in wheeling. In boston I met a lovely lady,  who brought me in touch with one of her friends. Jane and kathleen had just recently made a big trip with stops along Australia,  new-Zealand,  Polynesia,  hawaii and Vancouver.
After viewing the photos with friends of hers, we watch the Dutch loose the lengthy world cup semi-final.

The other days I enjoy chicago in a very relax tempo. My fist stop is the visitor center, located at the former public library with a beautiful dome inside.
Just wondering the streets is great already. There's a welth of architecture in this city, because downtown is built after the big Chicago fire of 1871.
I went for a bird's eye view from the highest and most touristy willis tower. You can also step into a glass box, looking straight down at this city if you are not scared of heights. Two other options are the hancock tower where you can do some wonderful shopping and the ferrieswheel at navy pier.
The big lake at which the city is situated, makes that it even has a bit of a harbor city atmosphere.

So, I take to the water too. At 65 dollar I get to peddle the chicago river with 15 other kayakkers. Sadly enough, you get a very good look at all the trash that gets dumped into the water. Plastic bottles, bags, banner, foamboard and a dead rat. Thankfully other animals are a better sight. Wild goose, a mother duck with her little ones in tow and one bird aimed its poo right at a fellow kayakker.

Chicago is also the main railhub in the United states. And I too am about to board another train. Heading West on the California zephyr for about 52 hours. It is said to be one of the most scenic routes to San Francisco.

Bericht uit Boston - message from Boston

Looking for English?  Scroll down a bit!

De amerikaanse onafhankelijkheidsdag had dit jaar een beetje haast in Boston. Met dank aan Arthur, de eerste tropische storm van het seizoen. Boston pops, het 'grootste onafhankelijkheidsfeest' werd daarom naar 3 juli verplaatst.
Ik heb een heerlijk avondje vlaggetjes zwaaien, live muziek en vuurwerk gehad.
En dat allemaal vanaf een gratis VIP-stoeltje, aangeboden door een security guard.
De officiele onafhankelijksdag was vooral nat. Van de middag tot de avond stond de hemelse kraan open. Dus dat werd een middagje hostel hangen wa t de meeste bezienswaardigheden waren ook gesloten. gelukkig had ik de meeste al gezien met het volgen van de ongeveer 4 kilometer lange freedom trail. Met een heerlijk stuk boston cream pie in little italy als beloning.

Twee andere bezienswaardigheden lagen de andere kant op, dus die heb ik gister ochtend nog even meegepakt. Trinity church, een 18e eeuwse kerk met gedetaileerd interieur en de Mary Baker Eddy library. Maar niet voor de boeken, wel voor het fascinerende mapparium.
Waar jein een ruimte midden in een wereldbol staat. Helaas waren foto's niet toegestaan. het was namelijk prachtig. En een van de effecten is dat je jezelf in surroundsound kunt horen. En ja, dat is net zo bizar als dat het klinkt.

Het hoogtepunt was voor mij op, of eigenlijk bleef het grootste deel onder water, walvissen kijken.
Vanaf het New England aquarium gaan er boten naar de stellwegen bank. En daar hebben we mogen genieten van de bultruggen Measles en hancock. En in de verte zagen we ook nog een staart onder gaan van een gewone vinvis.
De ster van de show was toch wel Hancock. Om de 3 minuten kwam meneer een verse hap lucht halen. Een paar keer zelfs pal naast de boot. Mede door de goede stuurkunsten van de kapitein. Videos kan helaas niet uploaden vanaf m'n tablet dus die houden jullie nog te goed.

Zometeen stap ik op de trein voor het eerste deel van mijn tocht naar het Westen. Reistijd van Boston naar Chicago: 19 uur. en tijdsverschil van een uurtje eerder.

-------ENGLISH VERSION-------

Independence day in boston was in a hurry this year. Arthur the first tropical storm of the year was making its way along the east coast. Boston pops, the 'biggest independence party' was towed to the 3rd of July.
I had a great evening waving flags, listening live music and watching fireworks.  And all from free VIP-seats.
The official independence day wasfilked with rain. That lead to haning in the hostel for the most part of the day.  Luckily I had done my fair share of sightseeing already. Mainly following the 4 km long freedomtrail. For the walk I rewarded myself with a delicious piece of Boston cream pie in little italy.

Two other sights were a little out of the way of the freedom trail, so I did them yesterday. Trinity church, a 18tb century church covered in detailed artworks and the Mary Baker Eddy library. Not for books this time, but for the fascinating mapparium.
Enter this hall and you find yourself in the middle of the world. No photo's though, which was a bit of a pity because it was so beautiful. One othe bizarre effect was hearing myself in surround sound.

The highlight of my stay in boston I found on, or actually under water when watching whales.
From the New England aquarium boats taje you to the stellwegen bank. When we arrived there we were lucky enough to enjoy the humpback whales measles and hancock. And even spotting the tail of a fin whale going under. Star of the show was hancock. He came up every 3 minutes or so to take a breath of fresh air. Even right next to the boat a few times. Also thanks to the great steering skills of the captain. I'm not able to share videos at the moment, but I hope to do so later.

In just a few hours I hop on a train for the first half of my ride to the West. Travel time from Boston to chicago: 19 hours. And an hour time difference (earlier).

Bericht uit washington - message from washington

Looking for English? Scroll down a bit!

Washington DC is groot, met brede lange straten, veel groen, statige gebouwen, monumenten en het is plakkerig warm met temperaturen rond de 30 graden en een hoge luchtvochtigheid.
Gelukkig zijn er de gratis top musea om de heetste uren van de dag in door te brengen.

Mijn eerste keus was het American History Museum. En om het baltimore verhaal van fort McHenry af te maken, was daar de originele star-sprangled-banner.
De rest van het museum biedt pop culture, de civilrights movement, presidenten en de vele oorlogen waar het (jonge) land bij betrokken is.

Een ander populair museum is het air and space museum. Complete vliegtuigen, waaronder die van de gebroeders Wright (uitvinders van de moderne vliegtuigen). En objecten din de ruimte gezweefd hebben of er vandaan komen. Zand van de maan bijvoorbeeld.
Gisteren heb ik nog zo'n enorm museum bezocht. Het american art museum and portrait gallery. Prachtige landschappen en portretten van culturele iconen uit de 20ste eeuw.

Als het dan enigszins begint af te koelen, dan zijn de vele monumenten en memorials het vele wandelen waard. Het capitool, het witte huis, lincoln memorial en het ingetogen, maar indrukwekkende pentagon memorial. Wat zo'n beetje de enige plek is waar he in de buurt van het pentagon wel foto's mag maken.
Nog 3 dagen om de rest van deze stad te ontdekken voordat ik op de nachttrein naar Boston stap.

-------ENGLISH VERSION -------

Washington DC is big, with broad, long lanes, lots of green, museums, monuments and sticky hot temperatures around 30 degrees celcius and very humid. Thankfully there are the many free museums to spend the hottest hours of the day.

My first stop is the American history museum.  It completes the story started in Baltimore,  the real star-sprangled-banner from Fort McHenry. The rest of the museum is dedicated to pop culture, presidents, the civil rights movement and tye many wars that this relatively young country has fought.

Another popular museum is the air and space museum.  Complete airplanes are in display here, including the one from the Wright brothers, inventors of modern aircrafts.
And things that wrnt to soace, or that were taken from space. Like sand from the moon.

Yesterday I visited the american art and portrait gallery. Beautiful landscapes and portraits of cultural icons of the 20th century.
When it finally starts to cool down slightly, it is well worth to do a long walk around the many monuments and memorials. The capitol, the white house, lincoln memorial and the quiet pentagon memorial. Basically the only where you are aloud to take pictures near the pentagon.
3 more days to enjoy this city before I board a night train to Boston.

Bericht uit Baltimore-message from baltimore

Het advies luidde van drie kanten (reisgids, hostel en medebusreiziger): neem een taxi downtown vanaf het busstation. Niet omdat het ver lopen is, maar omdat het in een wijk zit waar veel verlaten industriegebouwen staan. Baltimore heeft nu eenmaal geen veilige reputatie. Maar ik hoorde ook van andere reizigers dat het aan het veranderen is. Een opkomende, artisieke stad met een interessante historie. En dus was ik wel nieuwsgierig. Na een kort taxiritje van 12 dollar en fooi, stap ik het herenhuis binnen, waar het hostel gevestigd is.

Er bekruipt me bijna een vijfsterrengevoel. Natuurlijk zet mijn gedeelde kamer mij weer met beide benen op de grond. Maar toch, HI-Baltimore is wel het meest huiselijke hostel dat ik tot nu toe tegen ben gekomen. Dat geldt ook voor de mensen. Veel congresmensen, maar ook andere reizigers en een studentenhuissfeertje. Inclusief lange avonden met een drankje, zelfgekookte pasta en versgemaakte salade met ingrediënten van de boerenmarkt en goede gesprekken. En voetbal vanuit Brazilië met popcorn.

Het is niet de enige verassing die deze stad te bieden heeft.
Dat begint bij de haven. Een moderne, levendige publieke ruimte met winkels, restaurants, oude schepen, aquarium en museums.
Ik ben naar het American Visionary Art Museum geweest, waar moderne kunst door voornamelijk autodidacten tentoongesteld wordt.
Het bezoek is een achtbaan van mooi, gek, traditioneel en modern. Moderne kunst is ook buiten de museum muren te vinden. De street art tour van het hostel leidt ons langs vervallen en leegstaande woningen en kleurrijke muurschilderingen.
Kunst in alle soorten en maten, mixt verassend goed met de vele oude bakstenen gebouwen die de stad rijk is.

De stad heeft dan ook een belangrijke plek in de Amerikaanse geschiedenis.
Een centrale rol hierin is weggelegd voor Fort McHenry.
In de slag om Baltimore op 13 september 1814 hield het stervormige fort stand tegen een aanval van de Britten. Na 25 uur lang onder vuur gelegen te hebben zag de Amerikaan Francis Scott Key de amerikaanse vlag verschijnen door de optrekkende rookwolken. Het was de inspiratie voor het gedicht 'defence of fort M'Henry', later veranderde de titel naar 'the star-spangled banner' dat sinds 1931 het Amerikaanse volkslied is.
Het fort biedt een informatieve film en museum over de oorlog, de schrijver van het uiteindelijke volkslied en de vlag. Hopelijk ga ik die zelfde vlag de komende dagen in washington zien.

Vandaag zeg ik gedag tegen Baltimore. De havenstad heeft met het lekkere eten (beroemde crab cakes van faidley, pasta in little italy en levendige markten), kunst, geschiedenis en ontzettend leuke hostelmensen een plekje in mijn hart veroverd.

--------ENGLISH -----

Tripled advice (guidebook, hostel and another buspassenger) got me on a taxi from the busstation to downtown. Not because it's a long walk, but rather that it's located in an area with empty industrial buildings. Baltimore just has this reputation of being a dangerous.
But I also heard from other travellers that things are changing. An up and comming city, with a vivid art scene and interesting historic sites. So, I was curious about this city.
After a short taxi ride of 12 dollar plus tip, I step into the mansion which houses the hostel.

It almost feels like I've arrived in a five star hotel, because of the decor. Of course arriving in the shared dorm, puts my feet back on the ground. But still, Hi-hostel in Baltimore is one of the most homely feeling hostels I've run into up 'till now. That's also thanks to the mixed crowd of convention people and travellers. It makes for a great atmosphere with good conversations over homecooked meals with ingredients from the farmers market and a drink. And watching soccer with freshly popped popcorn.

But the cozy hostel isn't the only surprise. Another sursprise was the harbor. A great mix of shops, restaurants, old ships, an aquarium and some museums.
One of the museums I visited was the american visionary art museum where works of mainly self taught artists is on display. A walk through the museum feels like a crazy, beautiful rollercoaster ride.
Modern art can also be found outside of the museum walls. The art tour of the hostel leads us past run down buildings and colourful wall paintings. The art mixes well with the old brick buildings you find all over town.

The city has an important place in american history. Especially fort McHenry.
The British attacked the city on september 13 1814. In the battle of baltimore the coty was bombed for 25 hours, but the man at the fort stood their grounds. When the american francis scott key saw the american flag appear through the clouds after the battle. That moment inspired him to write the poem 'defence of Fort M'henry'. The tittle changed to 'the star-sprangled banner and it became the anthem of the united states in 1931.
The museum of the fort offers a short film on the history of the fort and information about the war, the writer of the peom and the flag.
The surviving flag is kept in washington and I hope to see it there in the next comming days.

Today I say goodbye to the city of baltimore. This harbor city has a piece of my heart, thanks to the great food (world famous crab cakes at faidleys, pasta in little Italy and lively markets), art, history but most of all the great hostel people I met (thank you and safe travels to all!)